سلام خدمت همه دوستان خوب شهریاری و غیر شهریاری
لطف کنید به سایت زیر بروید و به شهریار عزیزمون رای بدهید
با تشکر
شادی
http://www.iran-forum.net/vote.htm
دوستان خوب شهریاری برای مطلع شدن از آخرین اخبار از شاهزاده شهر صدا به سایت
و وبلاگ صدای همیشگی مراجعه کنید همینطور برای ارتباط با دوستان همگروه
انجمن صدای همیشگی را فراموش نکنید
آدرس انجمن:
http://shahryarists.parsbb.com/login.php
آدرس وبلاگ و سایت صدای همیشگی با مدیریت خانم هاشمی عزیز:
http://www.shahryar-4u.blogfa.com
منتظر حضور سبزتان هستیم.
دردا كه باز بندي به پايم افكنده شد و مرا در پشت ميله هاي قفس قلبش اسير نمود
گاهي آواي لطيفش به گوشم مي رسيد و از شنيدن آن سيراب مي شدم .
گاه تا سحر نمي خفتم تا شايد نورعشقي از او بر من بتابد
با ستارگان بيدار مي ماندم تا بتوانم شايد بوسه هاي شيرينش را حس كنم
خود را در آغوش مهتاب جاي مي دادم و از دل شوريده و ديوانه ي خود ميگفتم.
مي گفتم كه چطور ناگهان به او تكيه كردم و حس كردم كه او همان كسي است
كه دوستش دارم و مي تواند مامن آرامي براي من باشد
او را صدا زدم ،در انتظارش ماندم تا آسمان ابري دلش برايم صاف و آبي شود
در انتظارش ماندم تا شهد شيرين عشقش را بنوشم ،
چهره ي خورشيد شهر دلم چه اندوهگين بود. نمي دانستم اميدي هست يا نه ؟
نگاه خسته اش را خريداري كردم
در طوفان غرور و بي مهريش صبوري را پناهگاه خود ساختم
خواستم تا در زمين سخت دلش همچو شقايق عاشقي برويم ،
خواستم كه هرگز شرمگين اين دل پاكم نباشم تا آه عشق بار دگر بر او بوزد
رنگ درد را در خود ديدم ،درد بي مهري،درد خاموشي،درد جدايي
عاقبت در سكوتم ، در چشمان منتظرم ، در روياهاي آشفته ام ،
در انتظارعميقي كه مرا احاطه كرده بود و در خيال اسيرم .
آفتابش رنگ شادي به خود گرفت
وغنچه ي نشكفته ي دلش كه مدتها بود نورعشق را
به خود نديده بود بار دگر شكفته شد
خنده را بر لبانم نشاند ،گلدان خشك دلم را با شراب عشق زيباي خود آبياري نمود
با نسيم مهرباني اش صورتم را نوازش كرد
و آشيانه ي دوست داشتنش را برايم مهيا كرد
آري او مرا بعد از مصائب فراواني پذيرفت
و در كلبه ي تنهائيش مرا ميهمان خود كرد آشفتگي را از من ربود
و گل اميد را با هزاران عشق و محبت به من هديه داد
او ديگر شاهزاده ي اين قلب عاشقم شد
او با مهرباني قدم بر سنگفرش دلم گذاشت
او ديگر محبوب آتشين و پرشرار من شد
ما از فصلهاي خشك گذر كرديم وبه گلستاني عطرآگين سلام كرديم
عشق شیرین من
در كوير خلوت دلم با لباني تشنه راه دشواري را در پيش گرفتم
مي دانم كه نياز به جرعه آبي دارم تا خود را با آن سيراب نمايم
در قلبم غوغايي است غوغاي عشق تو
نگاهت برايم همچون رودخانه ايي است كه هرگز درآن ركودي نيست
مي خواهم كه مرا به حال خود وا مگذاري و مرا هميشه با خود همراه سازي
بگذار تا از احساسات شيرينت لبريز شوم
بگذار تا به وسعت قلب پرمهرت دست يابم
زلالي عشقت را از من مگير، انشاي چشمت را برايم بخوان
تا با شنيدن آن سرشار از شادي شوم
دريچه ي نگاهت را به روي من مبند مگذار تا نگاههاي محبت آميزت انتها يابد
بگذار تا با دلي سير به تماشايت نشينم و از عمق نگاهت سيراب شوم
تو در پاسخ به عشقم هميشه سكوت را اختيار كردي
و هرگز به خود اجازه ندادي كه از لبانت شكوفه هاي عشق و محبت بيرون بيايد
و بوي عطر خوش آنان مرا مدهوش كند
ای رویای دیرینه ي من بگذار روییدن نرگس را در نگاهت ببینم
بگذار باران عشقت بر من ببارد تا من در زير اين باران زيبا خود را سيراب نمايم
بگذار تا برگهاي خسته ي پاييزان به رقص عاشقي در بيايند
تو را قسم به مقدسات عالم که بگذار کویر دلت به دریا راهی یابد
بگذار برایت همچون زلیخای یوسف باشم
بگذار تا جاودانگي عشق را در خود ببينم
بگذارتا صدف درياي دل من باشي
كه مرواريد درونش برايم درخشش عشق زيباي تو را داشته باشد
مي خواهم در كنار تو به اوج ابرها برسم
ای ستارگان آسمان همه بدانید و راز مرا همیشه با خود همراه سازید
که من او را چگونه دوست داشتم
ای آفتاب عالم تاب بدان که همچون تو همیشه سوزان و پر نور بودم
اما هیچگاه ابر غرور و تکبر او نگذاشت تا انوار طلایی خود را بر او بگسترانم
عشق من در مهتاب آسمان دلت شعله كشيد
پس پذيراي آن باش و پرده ي بي مهري را بر روي آن مكش
